გუშინწინ ძველ დაკუჭულ რვეულებს გადავხედე და ვიპოვე ამხანაგი დანიილ ხარმსის რამდენიმე თარგმანი. ცოტა გავაშალაშინე და ვდებ "ქინძაძაზე". პუნქტუაცია არანორმალურია და დიდ მნიშნელობას ნუ მიაქცევთ. მეც იმ იდეას ვიზიარებ რომ სასვენი წერტილები, მძიმეები და ა.შ. ნელნელა ამოვიღოთ ჩვენი "მართლწერიდან", რაც უფრო საინტერესოს და უფრო "თხევადს" გახდის ნაწარმოებს. ("თხევადი ენის" კონცეფციას ალბათ ოდესმე შემოგვთავაზებს მასალის სახით მისივე ავტორი -- ამხანაგი კაპიტანი).
მოხარული ვიქნები თუ შემისწორებთ გრამატიკულ შეცდომებს და მით უფრო სრულყოფილს გახდიტ თარგმანს.
სიტყვა "РЕЕТ” ვერაფრით ვერ გადმოვთარგმნე ქართულად, ალბათ იმიტომ რომ ასეთ სიტყვას ქართული შესატყვისი არ გააჩნია. დიდი ეჭვი მაქვს რომ სიტყვა ხარმსის ორდენის "ობერიუს" ფუტურისტულ-მეტაფიზიკური კველევების ნაყოფია. :))
ასე რომ კიდევ ერთხელ მოხარული ვიქნები თუ მე-4 პუნქტში წარმოდგენილი სიტყვების: Такой предмет "РЕЕТ” -- საინტერესო ვარიანტებს შემომთავაზებთ.
დიდია მატრიცა, შეუცნობელია პროგრამული კოდი მისი.
---------------
დანიილ ივანეს ძე ხარმსის მიერ აღმოჩენილი საგნები და ფიგურები
1. ნებისმიერ საგანს მრავალფეროვანი (მრავალგვარი) მნიშვნელობა აქვს. როდესაც ჩვენ ვანადგურებთ მის ყველა მნიშვნელობას გარდა ერთისა ამით ჩვენ მოცემულ საგანს შეუძლებელს ვხდით. ხოლო როცა ვანადგურებთ ამ უკანასკნელ მნიშვნელობასაც - ამგვარად ვანადგურებთ თვითონ საგნის არსებობას.
2. ნებისმიერ უსულო თუ ადამიანის მიერ შექმნილ საგანს გააჩნია ოთხი სამუშაო და მეხუთე არსობრივი მნიშვნელობა. პირველი ოთხი არის: 1)მხაზველობითი (გეომეტრიული) მნიშვნელობა 2) მიზნობრივი (უტილიტარისტული) მნიშვნელობა 3) ადამიანზე ემოციური ზემოქმედების მნიშვნელობა 4) ადამიანზე ესთეტიური ზემოქმედების მნიშვნელობა.
მეხუთე მნიშვნელობა განისაზღვრება თვით საგნის არსებობის ფაქტით: ის ადამიანსა და საგანს შორის კავშირს მიღმაა და თვით საგანს ემსახურება. მეხუთე მნიშვნელობა -- საგნის თავისუფალი ნებაა.
3. ადამიანი, საგანთან ურთიერთობისას - მის ოთხ სამუშაო მნიშვნელობას იკვლევს. მათი დახმარებით საგანი ადამიანის ცნობიერებაში თავსდება და იქ ცხოვრობს. თუ ადამიანი გადააწყდებოდა საგანთა ერთობლიობას, რომელსაც მხოლოდ ოთხი ან სამი სამუშაო მნიშვნელობა გააჩნია -- ის შეწყვეტდა ადამიანად ყოფნას. ხოლო ის ადამიანი რომელიც იხილავდა საგანთა ერთობლიობას რომელსაც საერთოდ არ გააჩნია ოთხი სამუშაო მნიშვნელობა -- გაქრებოდა როგორც დამკვირვებელი და გადაიქცეოდა საგნად, რომელიც თვითონვე შექმნა. საკუთარ თავს ის თავისი არსებობის მეხუთე მნიშვნელობას მიაწერს.
4. მეხუთე არსობრივ მნიშვნელობას საგანი ფლობს - ადამიანს გარეთ, ანუ როდესაც კარგავს მამას, სახლს და ნიადაგს. Такой предмет "РЕЕТ”.
5. არა მხოლოდ საგნები შეიძლება იყვნენ გადამწყვეტი არამედ: ჟესტებიც და მოქმედებებიც.
6. კარადის მეხუთე მნიშვნელობა არის -- კარადა. სირბილის მეხუთე მნიშვნელობა არის -- სირბილი.
7. კარადის ბევრად უფრო რთული სიტყვიერი განსაზღვრებების და ზედსართავების უსასრულო სიმრავლე ერთიანდება სიტყვით "კარადა".
8. თუ კარადას დავტეხავდით ოთხ დისციპლინად რომლებიც შეესაბამებიან კარადის ოთხ სამუშაო მნიშვნელობას - ჩვენ მივიღებდით ოთხ საგანს, რომლებიც ერთობლივად კარადას წარმოადგენენ. მაგრამ კარადა როგორც ასეთი აღარ იარსებებდა და ასეთ სინთეზურ კარადას ვეღარ მივაწერდით ერთიანი კარადის მეხუთე მნიშვნელობას. ამ, მხოლოდ ჩვენს ცნობიერებაში გაერთიანებულ კარადას ექნებოდა ოთხი არსობრივი და ოთხიც სამუშაო მნიშვნელობა. გაერთიანების მომენტში კი ჩვენს გარეთ იცხოვრებდა ოთხი საგანი, რომელთაც გააჩნიათ თითო არსობრივი და თითო სამუშაო მნიშვნელობა.
დამკვირვებელი რომელიც მათ გადააწყდებოდა -- უკვე აღარ იქნებოდა ადამიანი.
9. საგანს ადამიანის ცნობიერებაში აქვს ოთხი სამუშაო მნიშვნელობა და -- მნიშვნელობა,როგორც სიტყვა (კარადა). სიტყვა-კარადა და კარადა-კონკრეტული საგანი -- თანასწორუფლებიანად არსებობენ კონკრეტული სამყაროს სისტემაში სხვა საგნებთან: ქვებთან და მნათობებთან ერთად. სიტყვა-კარადა კი თანასწორუფლებიანად ასრებობს ცნებათა სისტემაში ისეთ სიტყვებთან როგორიცაა: ადამიანი, უნაყოფობა, სისქელე, გადაყვანა და ა.შ.
10. საგნის მეხუთე არსობრივი მნიშვნელობა განსხვავებულია კონკრეტულ სისტემასა და ცნებათა სისტემაში. პირველ შემთხვევაში ის საგნის თავისუფალი ნებაა, მეორე შემთხვევაში კი -- სიტყვის თავისუფალი ნება (ან აზრის, რომელიც სიტყვით არ გამოთქმულა, თუმცა ჩვენ მხოლოდ სიტყვაში გამოხატულ მცნებებზე ვილაპარაკებთ).
11. საგანთა ნებისმიერი რიგი რომელიც არღვევს მათი სამუშაო მნიშვნელობების კავშირს, ინარჩუნებს არსობრივი და რიცხვით მეხუთე მნიშვნელობების კავშირს. ასეთი სახის რიგი არაადამიანურია და წარმოადგენს საგნობრივი სამყაროს აზრს (ფიქრს?). თუ ასეთ რიგს განვიხილავთ როგორც მთელ სიდიდეს და როგორც ხელახლა ჩამოყალიბებული სინთეზურ საგანს, მაშინ ჩვენ შევძლებთ მას სამი ახალი მნიშვნელობა მივაწეროთ: 1)გამომხაზველობითი 2)ესთეტიური და 3) არსობრივი.
12. თუ ამ რიგს (წყებას) სხვა სისტემაში გადავიყვანთ მაშინ მივიღებთ სიტყვების რიგს რომელიც ადამიანურად -- უაზროა.
8 აგვისტო 1927 წელი
-----
ორიგინალი შეგიძლიათ იპოვოთ მაგალითად
აქ (click)
